Küçük çocuk büyük insan edasında pastaneden içeri girip masalardan birine oturdu. Cebinden parasını çıkartıp saymaya başladı. Garson kız küçük beyin oturduğu masaya yaklaştı.
-Evet; ne istiyorsun?
-Åžey… Bir dilim pasta ne kadar
-20 sent
-Peki bir küllah dondurma?..
-12 sent
Çocuk elindeki paraları tekrar saymaya başladığında garson kız ona çıkıştı
-Acele et, akşama kadar senin siparişini bekleyemem, ne istiyorsan çabuk söyle.. bir sürü müşteri var görmüyor musun?
-Tamam, bana bir küllah dondurma lütfen.
Garson kız sipariÅŸi aldıktan sonra “Çattık yaa” diyerek uzaklaÅŸtı küçük çocuÄŸun mamasından. Bir süre sonra da dondurmayı getirip çocuÄŸun masasına sert ve kızgın
bir tavırla koyup gitti.
Çocuk dondurmasını yedikten sonra uzun bir süre garson kızın gelip hesabı almasını bekledi ama kız onunla hiç ilgilenmiyordu.
-Beni görmüyor mu acaba? diye geçirdi çocuk içinden. Sonra kalkıp kasaya gitti, yediÄŸi dondurmanın bedeli olan 12 senti ödeyip dükkandan çıktı. Bir süre sonra garson kız küçük beyin oturduÄŸu masayı temizlerken servis tabağının altında 8 sentlik bahÅŸiÅŸini buldu. Genç kızın, gözlerinden yaÅŸlar süzülmeye baÅŸladı “Beni affet küçüğüm…” dedi “ne olur beni affet…”

Pişmanlıklarınızın daha az sayıda olmaları için;
ÖNYARGIDAN UZAK DURUN LÜTFEN !

Vietnam’da savaÅŸtıktan sonra evine dönmekte olan bir asker hakkında bir hikaye anlatılır…
San Francisco’dan ailesini aradı ve;
”Anne baba, eve dönüyorum ama sizden bir ÅŸey rica ediyorum.Yanımda bir arkadaşımı da getirmek istiyorum.”
”Memnuniyetle… Onunla tanışmak isteriz” diye cevapladılar.
Ogulları; ”Bilmeniz gereken birÅŸey var” diye devam etti. ”Arkadaşım savaÅŸta agır yaralandı. Bir mayına bastı ve bir koluyla ayagını kaybetti. Gidecek hiç bir yeri yok, onun gelip bizde kalmasını istiyorum.”
”Bunu duyduguma çok üzüldüm oglum. Belki onun baÅŸka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz.”
”Hayır anne, baba onun bizimle yaÅŸamasını istiyorum.”
”Oglum” dedi babası, ”Bizden ne istedigini bilmiyorsun. Onun gibi özürlü birisi bize korkunç yük olur. Bizim kendi hayatımız var ve bunun gibi bir ÅŸeyin hayatımıza engel olmasına asla izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını unutup eve dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır.”
Oglu o anda telefonu kapattı. Ailesi ondan bir süre haber alamadı. Ama bir kaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon geldi. Ogullarının yüksek bir binadan düşüp öldügünü ögrendiler. Polis bunun intihar olduguna inanıyordu. Ãœzüntü içinde olan anne ve babası hemen San Francisco’ya uçtular ve ogullarının cesetini tespit etmek için ÅŸehir morguna götürüldüler. Onu tanıdılar, ve bilmedikleri bir ÅŸeyi daha ögrenince dehÅŸete düştüler.

Ogullarının sedece bir kolu ve bir bacagı vardı!…