May
31
31
| Canım yanıyor. Bilmiyorum bu daha farklı nasıl ifade edilir. 1969 doğumluyum. 1990 da 2 yıldır beraber yaşadığım sevgilimle evlendim. 1997 de bir kız çocuğu dünyaya getirdim. Bugün 30 Ekim 2005. 14 gün önce o sevgilinin eşyalarını ben topladım. Hiç elim titremedi, hiç ağlamadım. Çok garipti çok ama hep yanıyordu canım yanıyordu bunun farkındaydım tıpkı doğum yaparken olduğu gibi dişimi sıktım. | |
| Bu geçicek bu biticek sadece benim dayanmam gerekiyor hiç bağırmamıştım. Şimdi oturup bir sigara yaktığımda bir melodi duyduğumda hatırladığımın o an farkına vardığım bir sürü şey geliyor aklıma. Off neler yaşandı nerde hata yapıldı yada nasıl farkına varılmadı o hatanın. Bu yaşadığım ne? BU can yanması bu batma ne zaman geçicek? Ben ediyle büdü olmak istemiştim. Kocam hem arkadaşım,hem sevgilim,hem kardeşim,hem anam hem babamdı. Yedi sene boyunca bir sürü şeyi beraber yaptığımız adam baba olduktan sonra birden bire daha fazla çalışma dürtüsü duydu. Artık bir sürü geceyi kızımla evde yalnız geçiriyordum. Ve bunu hiç anlamıyordum çünkü ben daha fazlasını istememiştim. Benim yanımda o sorumluluğupaylaşacak sevgiliye ihtiyacım vardı çünkü normal değildim. |
|
| Hamilelikle baÅŸlayıp doÄŸumdan sonra yaklaşık(kendi yaÅŸadıklarıma göre ) 9-10 ay süren bir anormallik vardı vücudunuzda dengeler deÄŸiÅŸiyordu. Bunun farkındaydım çünkü tv kumandasıyla zap yaparken tv de notrdam ın kamburunun çizgi filminin karesini 10 sn gördüğümde aÄŸlamaya baÅŸlayınca soluÄŸu bir doktorda aldım. Bana endiÅŸelenmememi bunun çok normal olduÄŸunu kadınların sanırım % 70 idi nin doÄŸumdan sonra depresyona girdiklerini söyledi. BU iç rahatlatıcı bilgiyle muayenehanesinden çıktım demek ki çok sıradandı. Bir sürü insan bunu yaşıyordu ölmüyordu. Ama lanet olası o düşünme dürtüsünün bir aç-kapa düğmesi yok. Off sevgili çok çalıştı para kazandı. Ben çok gece aÄŸlayıp yapma aramıza duvar örüyorsun dedim abartıyorsun oldu. Sonra eve bir bilgisayar alındı yıl kaçtı anımsamıyorum ama bu pc alındığında en pahalı iÅŸlemci sanırım PIII idi ve celeron iÅŸlemcinin 366 dan daha hızlısı yoktu ÅŸimdi o pc ile yazıyorum. Sonra sanırım benim ÅŸikayetlerim azaldı çünkü sevgili ne yaptığımla ilgilendi bir ara, ahh, ben ne mi yapıyordum internette o arada, en çok microsoft comic chatte yazıyordum. KonuÅŸuyordum diyemiyorum çünkü ben konuÅŸurken insanları görmek isterim. Orada tanıyıp asla gerçek hayatta tanışmadığım ve halen ıcq dan sohbetimizi devam ettirdiÄŸimiz iki tane dostum var. Ä°kiside evli ikiside erkek. Biri bizim yaÅŸlarımızda bir oÄŸlu var diÄŸeri 64-56 lık bir çift iki tane oÄŸulları var. Gülümsüyorum çünkü canım yanıyor çok fazla deÄŸil hep aynı insanlarla konuÅŸtum telefon numaramı adımı bana ulaÅŸabilecekleri herhangi bilgiyi vermedim nette yaptığımız sohbeti yüz yüze de yapabilrdik (SANIRIM TUTUCU BÄ°R Ä°NSANIM). Hala sanal seks nedir bilmem, insanlar bundan ne zevk alır hiç anlamam. Sonra bir akÅŸam sevgili oturdu o pc nin başına. Bir hatunla yarım saattlik bir sohbetin sonunda karşılıklı telefon numaraları verildi ve hatun bunu aradı, konuÅŸuldu ertesi gün için buluÅŸma planları yapıldı. İçine düştüğüm hayreti ifade edecek kelime bulamıyorum. Bana göre o kadar mantıksız okadar anlamsızdı ki. Güldüm evet güldüm çünkü hem çok garip hem çok aptalca hemde komikti. Ertesi gün planladıkları saat yaklaÅŸtıkça sevgili gerilmeye baÅŸladı, o kadar belliydi ki. Onu tanıyordum, yüzünden geçen ifadelerin ne anlattığını biliyordum. Hiç bir ÅŸey söylemedim. DuÅŸ aldı giyindi, gidicekmisin diye sordum, bilmiyorum dedi. Güzel bir pazar günüydü, evede yemek yok hanımeline mantı yemeye gidelim dedim, tamam dedi üçümüz çıktık. Garson servis açtı ve sipariÅŸ almak için geldi. Sevgili sipariÅŸ vermedi. Yer ayaklarımın altında kaydı. Bu bir kamera ÅŸakası olmalıydı. Saatine baktı. AÄŸlamak ve gülmek aynı anda geçti içimden. EÄŸer gideceksen ve geç kalmak istemiyorsan ÅŸimdi çıkman gerek dedim. Haklısın dedi ve kalktı GÄ°TTÄ° GÄ°TTÄ°… Orda ben ve kızım mantımızı yiyip kalktık. Yürüyerek eve dönerken içimden gelen gülme dürtüsünü çok zor bastırıyordum. Sanki poker oynuyorduk ve o blöf yapıyordu evin önüne geldiÄŸimde araba otoparkta o da evde olacaktı. Eve geldik yoktu 15 dk sonra cebim çaldı sevgili buluÅŸacağı hatunun tel nosunu pc nin yanndaki not defterine yazmış ve yanına almamış acaba ona verebilirmiymiÅŸim. Verdim ve telefonumu kapattım. Kızımı uyuttum beraber içeriz diye aldığım kavaklıdere-kımızı açtım ve içtim içtim aÄŸladım aÄŸladım aÄŸladım gece 2-3 falan eve geldi, kavga ettim aÄŸladım ve hep neden neden neden dedim. Ertesi sabah balkona kahvaltı sofrasını hazırlarken bir kez daha yer kaydı ayaklarımın altından. Ä°ki aydır sen yıkat, hayır sen yıkat diye konuÅŸtuÄŸumuz leÅŸ gibi araba o dar vakitte yıkatılmış ve pırıl pırıldı. KonuÅŸarak çözmeye çalıştım imkansızdı. Çok kırıldım ve sanırım asla tamir olmadı. Bu olay bir ÅŸekilde kapandı ama sevgili cep telefonunu babasına hediye etmek zorunda kaldı. Aramıyorum dedi aradığı ayrıntılı tel faturalarında ortaya çıktı. Bir gün evden aradı benimle konuÅŸmak istedi ben ne kadar anlayışsız bir kadınmışım onlar sadece arkadaÅŸmış bir kadınla bir erkeÄŸin arkadaÅŸ olmasında ne varmış. VerdiÄŸim yanıtları veya diyologları burda yazmıyorum çünkü bu yazı çok uzar. Ama ÅŸu kadarını söyleyeyim bunu ben yapmış olsaydım gece eve de dönmezdim ve büyük bir ihtimallede buluÅŸtuÄŸum adamın yanında kalırdım. Çok kırıldım, çok üzüldüm, çok hazımsızlık çektim, çok kızdım. Dedim ki bana bunları yaÅŸatma ben haketmedim. EÄŸer benden sıkıldıysan, bir ÅŸeyleri kaçırıyorum diye düşünüyorsan git bacaklarına yapışmıyorum, beni bırakma demiyorum ama bunları yaÅŸatma sanırım hiç anlamadı. Hatta hayret bile ettiÄŸini farkettim bu kadın neden ve nasıl kendine bu kadar güveniyor diye. 3 yıl geçti bunun üzerinden ve bir sürü ÅŸey yaÅŸandı. Ama hiç iyiye gitmedi. Çok komik ama bu ara etrafımızda ayrılan çiftler çoÄŸaldı. En sonunda arkadaÅŸlarımızdan biri daha ayrılırken sevgili de olmuyor böyle birbirimizi daha fazla boÄŸmayalım bir süre ayrı yaÅŸayalım dedi. Olur dedim, yalnız bunu anlaman neden bu kadar uzun sürdü onu anlamadım, ben 3 sene önce sana bunu söylemiÅŸtim zaten. Çok kırıldım. Bana saygı duymuyorsun bana güvenmiyorsun dedi. Acaba o bana saygı duyuyormuydu. Ama saÄŸ kolu kadar güveniyordu çünkü fikri ile zikri aynı olan bir insandım biliyordu ben elde var birdim sanırım. Çok anlamsız belki ama tüm bunlar yaÅŸanırken her ÅŸeye cevap bulan sevgili oooo hatunun nerde yaÅŸadığını nerde çalıştığını ve onunla benim haberimin olmadığını sandığı zamanlardada çok uzun telefon konuÅŸmaları yaptığını bildiÄŸimi anlayınca cümle kuramadı bir süre. Sonra dediki benim hayatımda kimse yok o kadınlada görüşmüyorum. DOÄžRUYDU. SöylediÄŸi doÄŸruydu % 90 doÄŸruydu. Ama bu hjiç bir ÅŸeyi deÄŸiÅŸtirmiyordu. Gittikten sonra görüştüğümüzde(haftada iki kez görüşüyoruz çünkü kızımız var) bak bakalım beni özleyecemisin dedi ben de sende bak bakalım özleyecekmisin dedim. Canım yanıyor. ÖzleyeceÄŸim evet özleyeceÄŸim bunu biliyorum bilmediÄŸim ÅŸey bunu ona söyleyecekmiyim. YaÅŸayacağım ve göreceÄŸim… |
|
Discussion
Add A Comment