Birgün, Eshâb-ı kirâmın büyüklerinden, Ebüdderdâ hazretlerine bir kişi gelerek dedi ki:
- Yâ Ebüdderdâ! Benim büyük bir hastalığım var. Bunun tedâvisinde bana yardımcı ol! Bu hastalıktan kurtulmam için hangi ilâçları kullanayım?
- Hastalığın nedir?
- Benim kalbimde dünyaya karşı aşırı sevgi var. Dünya, âdeta kalbimi işgâl etmiş. Kıldığım namazlarda nûr göremiyorum. İbâdetlerimden bir tat, lezzet alamıyorum.
- Ey kiÅŸi, senin hastalığın hastalıkların en büyüğüdür. Bunu, hemen tedâvi etmelisin! Yoksa, Allah korusun îmânını da kaybedebilirsin!…
- Yâ Ebüdderdâ, ne olur beni bu hastalıktan kurtar! Ebüdderdâ hazretleri . bu kişiye şu nasihatı yaptı:
- Sık sık hasta ziyâretlerine git! Cenâze namazlarında bulun! Kabirleri ziyâret et! Bu üç şeyi muntazam yaparsan bu hastalıktan kurtulursun! Sendeki dünya sevgisi yok olur. Kalbin nûrlanır, basîret gözün açılır.
Bu kişi bildirilen üç şeye bir müddet devam etti fakat kendi . hâlinde herhangi bir değişiklik hissetmedi. Üzüntülü bir şekilde tekrar Ebüdderdâ hazretlerine gidip dedi ki:
- Yâ Ebüdderdâ! tavsiyelerini aynen yerine getirdim. Fakat kendimde hiçbir değişiklik görmüyorum. Ne olur beni bu hastalıktan kurtar!
- Ey kişi, bildirdiğim gibi, hastaları yokladın mı, cenâzelerde bulundun mu, kabir ziyâretleri yaptın mı?
- Evet, devamlı üç şeyle meşgûl oldum. Bunun üzerine, Ebüdderdâ hazretleri şöyle buyurdu:
- Öyle ise sen, cenâzeye bir hayvan ölüsüne gider gibi gitmiÅŸsin! Åžimdi söyliyeceklerimi iyi dinle: Hasta ziyâretlerine gittiÄŸin vakit, birgün senin de onun gibi zayıf, hâlsiz, yataÄŸa uzanmış olacağını düşün! Bir yudum suyu bile eline alıp içemiyeceksin, baÅŸkalarının yardımı ile içebileceksin! Bütün bu gerçeklere raÄŸmen hâlâ dünyaya baÄŸlanmaktaki maksadın ne? Görüyorsun ki, dünya zenginliÄŸi, insanın bu hâle gelmesine mâni olamamaktadır. Bunları, hastanın yanında düşün ve nefsine şöyle de: “Åžunun hâline bak, ibret al! Senin de sonun budur, o hâlde dünya muhabbetinden elini çek!”
Cenâze namazına gittiğin zaman düşün ki bu kimseyi, bütün dünya nimetlerinden ayırmışlar. Tabutun içine koyup musalla taşının üzerine bırakmışlar. Yakınları, çok sevdiği ve bütün ömrünü onlar için harcadığı çocukları onu geriden seyrediyorlar. Mezarlığa vardığında, kabirde yatanların hâlini düşün! Birgün sen de onlar gibi olacaksın! Nâzik . bedenin çürüyüp böceklere yem olacaktır. Ebüdderdâ hazretleri sözünü şöyle tamamladı:
- Ey kişi işte üç şeyi yaparken bunları düşünüp, kendini bunların yerine koyarsan, kısa zamanda bu tehlikeli hastalıktan kurtulursun! O kişi, bu nasîhatlara aynen uydu. Kısa zamanda bu hastalıktan kurtuldu. Dünyadan tiksinmeye başladı. Kalbi nûrlandı. Basîret gözleri açıldı. Hakkı bâtıldan ayırdı. Bundan sonra bütün ömrünü, âhıreti düşünerek, ona hazırlanmakla geçirdi. Ebüdderdâ hazretlerini gördüğünde:
- Allah senden râzı olsun! Kalb gözümün açılmasına, gerçekleri görmeme vesîle oldun, dedi.

Asrı Saadette ticaretle uğraşan bir tacir mümin vardı. Bu tacir ticaretinde helal haramı gözetir. Allah ve Resulü için bu ticareti yapar, herkesin hakkına riayet ederdi. Ticaretini Şam ile Medine arasında gerçekleştirir çoğunlukla da ticaret kervanları ile hareket etmez, tek başına yolculuk yapmayı severdi.

Bir alacağını almış, satacağını da satmış ve Şamdan Medine ye doğru hareket etmişti. Epeyce yol almıştı ki, baştan aşağı silahlı bir eşkıya ile karşılaştı. Eşkıya bu mümin taciri tehdit etti;
`Mallarını şuraya indir, develerini de şu ağaca bağla.`
Mümin tacir:
`Mallarım senin olsun, beni bırak gideyim.
Eşkıya;
`Bugüne kadar soyup da öldürmediğim kimse yok Senin hem mallarını alacağım, hem de canını.`
`Madem beni öldürmeye kararlısın, senden son bir talebim var`
`Söyle talebini`
`Ben Müslümanım abdest alıp, iki rekât namaz kılayım ondan sonra beni öldür.`
Eşkıya izin verir. Tacir önce abdestini alır, sonra da İki rekât namaz kılar ve ellerini Rabbine açar:
Ya Vedud! Ya Vedud! Ya Zel-arşil-mecîd! Ya Mübdi, Ya Muid! Ya Feaalün lima yürid! Eselüke bi-nuri vechikel-lezi melee erkane arşike ve eselüke bi-kudretikel-leti kadderte biha halkake ve bi rahmetike-lleti vesiat külle şeyin. La ilahe illa ente. Ya Muğis, eğisni! Ya muğis, eğisni! Ya muğis, eğisni!
Mümin tacirin duası bitmişti ki, çok garip bir hadise meydana gelir. Birden beyaz bir at üstünde yeşil elbiseli, elinde de harbe olan bir süvari peyda oldu. Eşkıya şaşırmış, ne yapacağını bilemez bir durumda idi. Eşkıya, taciri . ve malları unuttu, ortaya çıkan bu süvariye saldırdı. Süvari bir darbe ile eşkıyayı yere düşürdü.
Süvari tacire dönerek: `Öldür bu eşkıyayı` dedi.
`Ben hayatımda kimseyi öldürmedim, insan öldürmeyi hoş görmem. Beni bağışla.`dedi.
Sonra süvari eşkıyayı bir darbe ile öldürdü.
Tacir sordu: `Sen kimsin?`
`Ben üçüncü kat gökte duran bir meleğim. Bu adamı öldürmeyi Allah Teala bana nasip etti. Sen namazından sonra ellerini kaldırıp duaya başladığında, gök kapılarının çalındığını duyduk, öyle şiddetle çalınıyordu ki. Mühim bir hadisenin olduğunu anladık. İkinci defa dua ettiğinde gök kapıları açıldı. Üçüncü defa dua ettiğinde, Allah Teala, Cebrail Aleyhisselamı görevlendirdi.
Cebrail Aleyhisselam şöyle dedi:
Dua eden falan mümini kim kurtaracak` Ben talep ettim de görevlendirdiler. Ey Allah Teala ın mümin kulu! İyi bil ki! Senin yaptığın bu duayı kim . yaparsa Allah Teala onun sıkıntısını giderir, ona yardım eder.`
Bu hadiseden sonra mümin tacir yola koyulur ve Medineye varır. Soluğu Kâinatın Efendisi Sallallahu aleyhi ve sellemin huzurunda alır ve başından geçen hadiseyi anlatır. Taciri dinleyen Kâinatın Efendisi Sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurur:
`Muhakkak ki, Allah Teala sana esma-i hüsnayı telkin etmiş. O isimlerle Allah Tealaya dua edilirse, istenen verilir.`

Vanda, Vali Tahir Paşanın konağında kaldığı günlerdi.

Bir gün basit kıyafetli bir köylünün kapıda kendisini beklediğini söylediler. Kapıya koştu.

Gelen babasıydı. Bir merkeple Nurs an kalkmış, Vana oğlunu görmeye gelmişti.

Bediüzzaman sevinç içinde babasının ellerine sarıldı, öptü. Halini hatırını sordu. Annesi ve kardeşleri hakkında bilgi aldı.

Mirza Efendi, kapıda oğlunu,

- “OÄŸlum, burada benim, senin baban olduÄŸumu sakın kimseye söyleme” diye uyardı.

Bediüzzaman babasının önüne geçip ona yol gösterdi ve içeri aldı.

Salona girdiler.

Vali ve şehrin diğer ileri gelenleri de oradaydı. Sofi Mirza Efendi, utanarak kapının eşiğine yakın bir yere oturdu.

Bediüzzaman, uyarısına rağmen babasını topluluğa iftiharla tanıttı:

- “Ä°ÅŸte bu zat benim babam Sofi Mirza Efendidir.”

Ve babasını kapı ağzından alarak baş köşeye, Vali Tahir Paşanın yanındaki sedire oturttu.

Onun layık olduğu yer orasıydı.

Baba, herkesin önünde ve başında olmalıydı.

Sultan III Osmanın (padişahlığı 1754-57 yılları arası) sadrazamlarından Hekimoğlu Ali Paşa başarılı ve yetenekli bir devlet adamı, oldukça dindar bir kimse idi. Bu Ali Paşa zamanında bir tüccar iflas etmiş, bütün mal ve servetini kaybetmiş, üstelik bir de borca girmişti. Bu sıkıntılı durumda iken müracaat ettiği bütün eş-dost kapıları, bu durumdaki herkese yapıldığı gibi yüzüne kapanmıştı.

Adamcağız bu çaresiz haldeyken bir gece rüyasında Peygamberimizi gördü ve O dan yardım ve destek istedi. Peygamberimiz ona :

- “Git Allahın makbul kulu Ali PaÅŸaya benden selam söyle sana 100 altın versin” dedi.

Adam ; – “Ya Rasûlallah ben Ali PaÅŸaya selamınızı iletir, bana 100 altın vermesini emrettiÄŸinizi söylerim ama bana inanmaz” dedi.

Hz Peygamber (sas) şöyle buyurdu :

- “Sana inanması için ben sana belge vereceÄŸim. Ali PaÅŸa bana her akÅŸam yüz salavatı ÅŸerife okurdu, ama geçen perÅŸembe akÅŸamı okumadı. Bunu ona söylersen sana . inanır.”

Sabah olunca adam hemen Ali Paşaya koştu. Rüyasını anlattı. Ali Paşa ;

- “Peygamberimiz bana niye söylemiyor da sana söylüyor?” diye inanmak istemedi.

Adam Hz Peygamberin verdiği belgeyi öne sürdü :

- “Efendim ben bana inanmayacağınızı Hz Peygambere söyledim. O da bana bir belge verdi. Siz her gece Efendimize yüz salavatı ÅŸerife okuyormuÅŸsunuz, ama geçtiÄŸimiz perÅŸembe akÅŸamı okumamışsınız.”

Ali Paşa düşünmüş o gece hakikaten okumadığını farketmiş. Bunun üzerine adama şöyle der :

- “Peki Hz Peygamber sana ne söyledi ise aynen tekrarla.”

Adam tekrarladı : – “Ali PaÅŸaya benim selamımı söyle sana 100 altın versin.”

Ali PaÅŸa “Bir daha söyle…” diye tam yedi defa tekrarlattı.

Adam, Ali Paşayı kendisiyle alay ediyor sandı ve paradan da ümidini kesmişti ki, Ali Paşa ;

- “Sana Peygamberin her selamı için 100 altın vereceÄŸim. Yedi defa tekrarlattım 700 altın eder” der ve gerçekten 700 altını verir.

Kıyamet sözlükte geçen anlamıyla yalnız kalkmak, dirilmek anlamında değildir. Bu tabir canlı ve cansız bütün yaratıklara şamil umumi bir imha ve yeniden dirilme gibi iki safhalı bir olay bildirmektedir. Yani bütün canlıların helak oldukları güne Kıyamet dendiği gibi, bütün ölülerin tekrar diriltikleri günede Kıyamet denir.

Kıyâmet, Allah inancından sonra İslâmın ikinci temel inancı olan Âhiret hayatının ilk aşamasını oluşturur. Genel bir yok oluş ve yeniden dirilişle birlikte gelişecek Haşr, Hesap, Mizan, Cennet ve Cehennem gibi olaylar hep Kıyâmet gününün gündem içindedir. Bu nedenle Âhiret inancı, Kıyâmet ve onunla birlikte gelecek olaylara inançtan başka birşey değildir.

Kıyamet, Kuran-ı Kerimde hangi isimlerle anılıyor?

Kıyamet, kelimesi Kuran-ı Kerimde 70 kez geçer. Bu olay Kuranda çok çeşitli isimlerle anılır. Bunların başlıcaları:

Yevmül-Kıyâme (Kalkış, Diriliş Günü), el-Saa (Saat), Yevmül-Âhir (Son Gün), el-Âhire (Gelecek Hayat), Yevmüd-Din (Ceza Günü), Yevmül-Hesap (Hesap Günü), Yevmül-Fası (Karar Günü),Yevmül-Cem (Toplanma Günü), Yevmül-Hulud (Sonsuzluk, Sonsuzlaşma Günü), Yevmül-Bas (Diriliş Günü), Yevmül-Haşre (Pişmanlık Günü), Yevmü -Teğabün (Kusurların Ortaya Çıktığı Gün), el-Karia (Şaşırtan Felâket), en-Naşiye (İnsanı Dehşete Düşüren Felâket), et-Tamme (Herşeyi Kuşatan Felâket), el-Hakka . (Büyük Hakikat) ve el-Vakıa (Büyük Olay)dır.

Kuran-ı Kerimde Kıyamet Olayı

Ey insanlar! Rabbinizden korkun! Çünkü kıyamet vaktinin depremi müthiş bir şeydir! (Hacc,1)
… Kıyamet vakti de gelecektir; bunda şüphe yoktur. Ve Allah . kabirlerdeki kimseleri diriltip kaldıracaktır. (Hac,7)
İnkâr edenler, kendilerine o saat ansızın gelinceye, kadar hep şüphe içindedirler. (Hac,55)
… O saat (kıyamet), mutlaka gelecektir. Åžimdilik onlara güzel muamele et. (Hicr,85)
…Kıyametin kopması ise, göz açıp kapama gibi veya daha az bir zamandan ibarettir. (Nahl, 77)
Onlar üstelik kıyameti de yalan saydılar. Biz ise, kıyameti inkâr edenler için alevli bir ateş hazırladık. (Furkan,11)
Bilakis kıyamet onlara vâdedilen asıl saattir ve o saat daha belâlı ve daha acıdır. (Kamer, 46)
.

Kıyamet Ne Zaman Kopacak?

Kuran, Kıyâmet olayının kesinliğini, yakınlığını bildirdiği, hatta oluş biçimine ilişkin tasvirler verdiği halde zamanı konusunda bir açıklama yapmaz. Kıyâmet doğrudan doğruya Allahın dilemesine bağlı bir olaydır ve O dan başka hiç kimsenin bu konuda bir bilgisi yoktur. Kuran,

“Kıyâmet saatinin bilgisi şüphesiz Allah katındadır” (Lokman, 34)..
gibi âyetlerle Kıyâmetin zamanının hiç kimse tarafından bilinemeyeceğini belirttikten sonra, bu konuda sorulan soruları şöyle cevaplar:
“De ki: Onun bilgisi ancak Rabbimin katındadır. Onun vaktini kendisinden . baÅŸkası açıklayamaz” (A af, 187)
“Kıyâmetin ne zaman gelip çatacağını soruyorlar. Senin neyine gerek onun zamanını bildirmek. Onun nihayeti ancak Rabbine aittir” (Nâziât, 42-44). Cibril Hadisi olarak ünlü hadiste, Hz. Peygamber (s.a.s) Hz. Cebrâilin bu konudaki sorusunu “Soruları sorandan daha bilgili deÄŸildir.” diye cevaplayarak kendisinin de kıyâmetin zamanına iliÅŸkin bir bilgiye sahip olmadığını açıklamıştır (Buhârî, Ä°mân, 37).

Kıyametin Oluş Biçimi

Kuran kıyâmetin oluş biçimine ilişkin ayrıntılı ve dehşet verici tablolar çizer.

“Sura üflenince, Allahın dilediÄŸi bir yana, göklerde olanlar, yerde olanlar hepsi düşüp ölür.” (Zümer, 6Cool
“Kıyamet vaktinin depremi müthiÅŸ bir ÅŸeydir! Onu gördüğünüz gün, her emzikli kadın emzirdiÄŸi çocuÄŸu unutur, her gebe kadın çocuÄŸunu düşürür. Ä°nsanları da sarhoÅŸ bir halde görürsün. Oysa onlar sarhoÅŸ deÄŸillerdir…” (Hac,1-2)
“O gün gökyüzü, erimiÅŸ maden gibi olur. DaÄŸlar da atılmış yüne döner. Dost, dostu sormaz.” (Meâric,8-10)
“Gökyüzü yarıldığı zaman,Yıldızlar döküldüğü zaman,Denizler birbirine katıldığı zaman,Kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman,” (Ä°nfitâr, 1-5)
“GüneÅŸ katlanıp dürüldüğünde, Yıldızlar döküldüğünde, DaÄŸlar yürütüldüğünde,Gebe develer salıverildiÄŸinde,Vahşî hayvanlar toplanıp bir araya getirildiÄŸinde,Denizler kaynatıldığında, Ruhlar birleÅŸtirildiÄŸinde, Diri . diri topraÄŸa gömülen kıza, sorulduÄŸunda, “Hangi günah sebebiyle öldürüldü?diye.Defterler açıldığında,Gökyüzü sıyrılıp alındığında, Cehennem tutuÅŸturulduÄŸunda ve cennet yaklaÅŸtırıldığında,” (Tekvir, 1-13).
Küçük Kıyamet

Kuran ve Sünnet en kesin bir delile dayanmamakla birlikte müslümanlar arasında ölüme küçük Kıyâmet (kıyâmet-i suğra) denilmesi gelenekleşmiştir. Bazı bilginlere göre bu tanımlama, ölümün âhiret hayatına bir geçiş olmasına dayanılarak yapılmıştır. Kimi bilginler ise bu tanımlamanın Kurana dayandığını öne sürmektedir. Bu bilginlere göre:

“Allaha kavuÅŸ(up huzura çık)mayı yalan sayanlar, gerçekten ziyana uÄŸradı(lar). Nihayet kendilerine ansızın Saat gelince, onlar (günah) yüklerini sırtlarına yüklenerek (gelirler ve): “Orada (hayatta iken), iÅŸlediÄŸimiz büyük kusurlardan dolayı yazıklar olsun bize! ” derler…” (Enam, 31) ayetinde “Kıyâmet” anlamındaki “Saat” aynı zamanda ölümü de dile getirmektedir. Bu geleneÄŸe göre gerçek kıyâmet, Kıyâmet-i Kübra (Büyük Kıyâmet) olarak anılır.

Küçük kıyâmet (ölüm) ile baÅŸlayan ve büyük kıyâmete kadar süren dönem . Kabir Hayatı ya da Berzah olarak adlandırılır. Kabir Hayatı içinde Münker ve Nekir adlı meleklerin sorgusu ve ölünün mümin ya da kâfir oluÅŸuna göre mutluluk ya da azab vardır. Kabir Hayatı a iliÅŸkin bir hadisinde Hz. Peygamber (s.a.s) kabri ya Cennet bahçelerinden bir bahçe, ya da Cehennem çukurlarından bir çukur olarak nitelemiÅŸtir (Tirmizî, Kıyâmet, 26). Bir baÅŸka hadiste de Münker ve Nekirin sorgusundan sonra ölünün nimetlendirildiÄŸi yadaazaba uÄŸratıldığı anlatılır. Buna göre Müminin mezarı yetmiÅŸ arşın geniÅŸletilir, aydınlatılır ve ona “Zifafa giren ve sadece en çok sevdiÄŸi kiÅŸi tarafından uyandırılan ÅŸahıs gibi MahÅŸer gününe kadar uyumana devam et” denilir. Münafık kiÅŸinin mezarına da “Bu adamı alabildiÄŸine sıkıştır” emri verilir. Yer, cendere gibi adamı, kemikleri hurdahaÅŸ oluncaya kadar sıkıştırır ve ölü yeniden dirilene kadar böyle iÅŸkence görür (Tirmizi, Cenaiz; 70).

KIYÂMET ALAMETLERİ

Küçük Alâmetler

Kıyamet gününün yaklaşmakta olduğunu haber veren belirtiler.

- İnsanların bina yapmakta birbiriyle yarışmaları

- İnsanların ölümü temenni etmeleri

- Câriyenin efendisini doğurması
.
- Fırat nehrinin sularının çekilerek, nehir yatağından altın çıkması

- İkisi de hak iddiasında bulunan iki büyük İslâm ordusunun birbiriyle savaşması

- İslâmî ilimlerin ortadan kalkması, cehaletin artması

- Depremlerin çoğalması

- Cinâyetlerin çoğalması, fitnelerin zuhur etmesi

- Yahudilerle Müslümanların savaşmaları, Müslümanların Yahudileri öldürmesi

- Zinanın açıkça işlenmesi, içki tüketiminin artması, kadınların çoğalıp erkeklerin azalması

- Namaz büyük bir yük ve külfet sayılacak

- Kadınların saltanat devri başlayacak

Büyük Alâmetler

Kıyametin kopacağına dair son belirtilerdir.

- Deccalin ortaya çıkışı

- Duhanın çıkışı: Duman anlamına gelir. Kıyamet kopmadan önce bütün dünyayı saracak.

” O halde, semanın apaÅŸikar bir duman getireceÄŸi günü gözetle” (Duhan Suresi : 10)
- Dabbetül-arzın çıkışı

- Güneşin Batıdan doğması

- Hazreti İsa (a.s)ın inmesi

- Yecûc ve Mecûcün çıkışı

- Çöküntü

- Ateş: Yemenden çıkacak olan büyük bir ateşin insanları önüne katarak sürmesi.

- Mehdî in çıkması

——————————————————————————–
KAYNAKLAR:
1- Kiyamet, Şamil İslam Ansiklopedisi, Ahmet ÖZALP
2- Kiyamet Alametleri, Şamil İslam Ansiklopedisi, Ahmet ÖZGEN
3- Kuranı Kerim ve Meali