Temel savaşta yanında 10 arkadaşıyla birlikte düşmana esir düşmüş.
İlk gün işkence sonunda ekipten 5 tanesi bülbül gibi konuşmuş.
2. gün 3 kişi daha dayanamamış itiraf etmiş.
3. günün sonunda bir tek Temel kalmış.
4. gün iÅŸkencenin dozu artmış, Temel’den çıt yok.
5. gün, iÅŸkence iyice ağırlaÅŸmış ama Temel yine aynı 2 hafta sonra, Temel’i kaldığı hücrede izlemeye karar vermiÅŸler.
Bizim Temel, hem kafayı duvara vurmakta, hem de söylenmekteymiş:
- Haturla…Haturla…Haturlaaa…

Spiker Mesut Mertcan radyoevinde Erzurum’un kurtuluÅŸu ile ilgili bir ihtiyar gazi ile söyleÅŸi yapmaktadır. Bant kaydına alınan bu proÄŸram 12 martta yayınlanacaktır.
- “dede anlat bakalım Erzurum’u düşmandan nasıl kurtardınız?” dede anlatır,
- ” milli birlik ve imanımızın gücü ile toplanıp gavurun *mına goyduk”
Spiker kaydı durdurur ve dedeyi ikaz eder, bu proÄŸramı tüm Türkiye’nin seyredeceÄŸini kelimelerin küfürsüz olmasını ister.
Dede celallanarak
- “ne baba yalan söyleyek günaha mı girek” der.

temel trabzonun kabadayısıydı.elinde tesbih cekedi sırtın da kendinden emin olarak dolaşıp dururdu.Birgün gene bu halde kahvenin önünden geçiyordu.tam kahvedekilere selam vermişti ki ensesine sert bir tokat yedi.Lan ne oluyoruz diye tam döndü ki o ne karşısında kendinin iki katı bir adam. Şöyle bir kahveye baktı herkes temele bakıyor.Temel yiğitliği boka sürmemek için adama dönüp;
- “Bilader gerçekten mi vurdun ÅŸakadan mı”? diye sorar.
Adam kendinden emin bir ÅŸekilde ;
- “gerçekten vurdum noolucak” ..der
bunun üzerine temel bozuntuya vermeden;
- “Ä°yi zatan ÅŸakadan hoÅŸlanmam” …

Un imalatı yapan değirmenci kesinlikle veresiye vermeyeceğim diye kendi kendine karar alıyor. Yanında çalışan işçileri de toplayıp benden habersiz kesinlikle veresiye vermeyin diye uyarmış.
Bizim uyanık bayan kuaför, beş torba un alarak çalışan işçilere arabaya yükletiyor. Unu arabaya yükledikten sonra, param yok deftere yazın gelecek ay vereceğim demiş.
İşçiler değirmenci dayıdan korktukları için kesinlikle olmaz deyip, arabanın önüne geçmişler. İlk etapta kaçış yolu bulamayan uyanık kuaför eğirmenci dayınızı çağırın demiş. değirmeci dayıya bir yanda yalvarıyor bir yanda da çarpma senaryosu düşünüyor.
Yalvarmayla olmayacağını anlayan kuaför kararınıza saygılıyım. Benim araba taksitimin günü yakındı. Taksiti ödedikten sonra aslında borcumu ödeyecektim. O zaman yanıma bir işçinizi verin, unu eve yıkalım birikmiş taksit paramla unun bedelini ödeyeyim. Taksiti ödemenin de çaresine bakarız demiş. Yanına değirmenci dayı işçisini de alarak evine gelmiş. İşçi un torbalarını sırtına alarak kuaförün istediği yere indiriyor. Unun yerini sağlama alan kuaför, veresiyemiz yokmuş! haydi koçum, defolup gidiyor musun; yoksa İmdat sapık var diye bağırayım mı? Der demez garibanım arkasına bakmadan değirmenin yolunu tutuyor.

Çocuk dedesine sormuş:
-Dede ninem ile kaç yıldır evlisin?
-40 yıldır evlat
-Peki ama dede, ben sizi hiç kavga ederken görmedim bunun sırrı nedir?
-Otur evlat anlatayım… Nikahımız kıyıldı. Benim at arabasına ninenin üç-beÅŸ eÅŸyasını attık ve bizim köyün yolunu tuttuk. Yolda atın ayağı tökezlendi. ‘Bu bir’ dedim. Yola devam ederken bir daha tökezlendi, ben yine ‘Bu iki’ dedim. Köye de epey yolumuz vardı. Bizim atın ayağı bir daha tökezleyince ‘Bu üç’ dedim ve çektim piÅŸtovu, atı orada vurdum. Ben atı vurunca baÅŸladı bana söylenmeye:
Biz nasıl gideceğiz. Niye durup dururken atı vurdun. Sende hiç akıl yok mu? Bu eşyaları nasıl götüreceğiz?
Ben de döndüm ninene:
“Bu biiirrr” dedim.
O gündür bu gündür, gül gibi geçinip gidiyoruz….