Batıda çarşı izni olan bir askeriyede askerlik yapanlar her hafta sonu çarşıya çıkar. Askeriye döndüklerinde ise hepsi dışarıda ne yaptıklarını ballandıra ballandıra anlatır. “Bugün bi sarışınla tanıştım, ben bi esmer götürdüm…” Ama içlerinden birisi her seferinde sessizliÄŸini korur. Çünkü diÄŸerleri gibi onun bi kız arkadaşı yoktur. DiÄŸerleri gibi kız arkadaşıyla gezip eÄŸlenmemiÅŸtir. Kafası önde arkadaÅŸlarının neler yaptıklarını dinler.

Haftalarca bu böyle sürer gider. Devam eden hafta sonu çarşı izninde sessiz genç 40 yaşlarında bir kadınla tanışır ve onunla çay bahçesinde oturup uzun uzun konuşur. Kadının oğlunun da aynı askeriyede asker olduğunu öğrenir ama bunu kadına söylemez. Kadın, oğlunu ziyarete geldiğini oğlunun bundan haberi olmadığını ve ona sürpriz yapacağını söyler. Kardeşinin burada yaşadığını söyleyen kadın oğlunun yanına 10 gün sonra geleceğini söyler.

Çarşı izni bitip askerler geri döndüğünde herkes yine ne yaptıklarını aÄŸzı kulaklarına varırcasına anlatmaya baÅŸlar: “Kız arkadaşımla ÅŸuraya gittik. Ben yenisini buldum. Bugünkü Rus çok tatlıydı gerçekten. O kalçalar neydi öyle ya…” ÇocuÄŸun yine anlatacak birÅŸeyi olamadığını düşünürler. Gülerek; “Eee bu hafta ne yaptın?” Ve çocuk bombayı patlatır, herkesin aÄŸzı açık kalır; “Bu hafta da biÅŸey yok. Ama haftaya birinizin anasını s.cem kiminki bilmiyorum.