Nekadar uzun zaman geçti ben bile sayamadım yılları.Hani bir yaz akşamıydı,simsiyah gözlerin gözlerimin içinde ,belki sussam,o dakika ağlıcaktın karşımda çocuk gibi,ben sana elveda derken öylece baktın ardımdan ben giderken..Arkamı döndüğümde ben de ağladım,biliyormusun nerden bileceksin ki neden sana veda ettiğimi,neden bırakıp seni ve o güzelim İstanbul`u bırakıp gittiğimi nerden bileceksin.
Dur anlatayım sana yıllar sonra, ben o zaman yirmibir sen yirmi yaşındaydın benim doÄŸum günü partimdi,sen sahnede ÅŸarkı söylüyordun.Benim gözümde yaÅŸlar vardı, arkadaÅŸlarım zorla getirmiÅŸlerdi o gece oraya bilsem sonumuzu gelirmiydim hiç.Gece uzundu sabaha kadar sahildeydik hani,hep beraber o kadar kiÅŸi içinde bana gözlerime bakarak söylediÄŸin o ÅŸarkı varya hala kulaklarımda sana sevdiÄŸim diyemem yalan yalan vallahi yalan inanki yalan…dememeliydin ve beni sevmemeliydin ben zaten evli ve bir çocuÄŸu olan biriydim.beÅŸikkertmemdi benim kocam hiç bir zaman senin gözlerin gibi bakmadı onun gözleri benim gözlerime,ama yinede ben onundum ve gitmeliydim.hiç yaÅŸanmamış aÅŸkım elveda..